Wilde boscyclamen: een flinke hoeveelheid kalk en u krijgt een ‘bloeifeestje’

De bloemen van de tuincyclaam zijn veel kleiner dan van de huiscyclaam, nl. 1 – 2 cm. Alle cyclamen hebben een kenmerkende zilverachtige, witte tekening op de bladeren. Het blad is omgekeerd hartvormig van vorm. Het blad blijft in de winter aan de plant. De planten groeien het beste op kalkrijke grond. Omdat de knollen zich na elke bloei omhoog werken, is elk jaar een afdekking met nieuwe grond nodig. Compost of verteerde bladaarde, waaraan een flinke hoeveelheid kalk is toegevoegd, zorgt elk jaar voor een ‘bloeifeestje’ in het late najaar. Aan het einde van de bloei krullen de bloemstengels zich om in de richting van de grond. Na enige tijd breken de zaaddozen open en wordt het minuscuul fijne zaad over de grond verspreid. Tot het planten droog en koel bewaren.